Διολισθαίνουμε στην τυραννία και σε έναν μακρύ δυστοπικό εφιάλτη αν δεν αποφασίσετε να σηκωθείτε όρθιοι.

 

Πραγματική αλλαγή δεν θα συμβεί ΠΟΤΕ σαν αποτέλεσμα ψηφοφορίας στην κάλπικη κάλπη, της υποβολής υπογραφών, των ξεπουλημένων, για τα μάτια του κόσμου, συλλαλητηρίων ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο παίζεται το θέατρο του “πολιτικού σκηνικού“.

Αντίθετα, η πραγματική αλλαγή θα γίνει μόνο όταν οι άνθρωποι πραγματικά τολμήσουν να πάψουν να συναινούν, να μην υπακούσουν, όταν σταματήσουν να εκλιπαρούν για την άδεια των νομοθετών, όταν μάθουν να είναι κυρίαρχοι στις ζωές τους και όταν αρχίσουν να σκέφτονται και να ενεργούν σαν Ελεύθεροι άνθρωποι επάνω στη γη, ακόμη και όταν η άρχουσα τάξη έχει κηρύξει την ελευθερία “παράνομη“. Η “εξουσία“ βρίσκεται πάντα στο μυαλό και το μάτι των παρατηρητών. Όταν οι άνθρωποι σταματήσουν να πιστεύουν ότι μια αμιγής συμμορία παρασιτικών ψευτών και κλεφτών έχει το δικαίωμα να τους ελέγχει, ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ οι άνθρωποι θα έχουν κάποια πιθανότητα να απελευθερωθούν από την αυταρχική καταπίεση, όχι μέσω της επαιτείας και των υπογραφών, αλλά μέσω της καθαρής ΑΝΥΠΑΚΟΗΣ και της ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ.

Σύμφωνα με τη θεωρία των παιγνίων: Oι κανόνες συντονίζουν τη συμπεριφορά μόνο όσο οι άνθρωποι εμπιστεύονται τον κανόνα. Αν τα πρότυπα εφαρμόζονται με ασυνέπεια, οι κυρώσεις επιβάλλονται επιλεκτικά και οι προσδοκίες αλλάζουν χωρίς προειδοποίηση, τότε με την πάροδο του χρόνου, οι άνθρωποι θα βρουν τρόπους να παρακάμψουν το σύστημα ή να το εξαπατήσουν. Αν οι κανόνες δεν είναι σταθεροί, η παραβίασή τους γίνεται η λογική επιλογή.

Με κίνδυνο της ίδιας μας της ζωής και θέτοντας σε επισφαλή θέση την ιδιωτική ασφάλεια και ελευθερία, τη δική μας και των οικείων μας, επί τουλάχιστον 15 χρόνια, προειδοποιούμε γράφοντας για τα ίδια πράγματα και τις επιπτώσεις τους στις κοινωνίες μας...

Με το να βοηθάς συνεχώς κάποιον, τελικά, δημιουργείς ένα άτομο που χρειάζεται βοήθεια συνεχώς. Αν κάθε ευθύνη για τις αποτυχίες του αναλαμβάνεται από κάποιον άλλο, δεν έχει την ευκαιρία να μάθει από τις πράξεις του, και το κόστος των λανθασμένων αποφάσεων του αφαιρείται.

Αυτό δεν αποτελεί απλώς ένδειξη της ανικανότητάς του, αλλά και της δικής σου απροθυμίας να τον αφήσεις να ωριμάσει. Η πραγματική βοήθεια πρέπει να βελτιώνει την ικανότητά του να αντιμετωπίζει το μέλλον και τις προκλήσεις του χωρίς βοήθεια.

Γι’αυτό, σοβαρευτείτε, κόψτε τα “like” και τις παπαριές στα “social media”και αρχίστε να συνειδητοποιείτε τα λάθη στις απόψεις σας, το μερίδιο της ευθύνης του καθενός και κυρίως την έλλειψη της απαραίτητης γνώσης που σας καθιστά ανήμπορους να αντιδράσετε με τους ενδεδειγμένους τρόπους στη μεθοδευμένη τραγωδία που μαστίζει τις κοινωνίες μας.

Η ώρα που ο καθένας από εμάς θα σταθεί όρθιος ή υπόλογος μπροστά από τις ευθύνες του για την κατάντια, τη βαρβαρότητα και την ασχήμια του σκηνικού στο θέατρο του παραλόγου που βιώνουμε όλοι μας, ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ.

🪶Φοίνιξ